Hebbes!...

Ladies and gentlemen......we got her!

Vanmorgen om een uurtje of 10 Taiwanese tijd, 4 uur afgelopen nacht bij jullie, arriveerden ik
en het andere adoptiekoppel bij het Jonah House van Cathwel.
Precies op tijd voor hét grote moment...de overdracht van ons kleine meiske...
We werden heel vriendelijk ontvangen en meteen doorgesluisd naar het kantoor van zr. Rosa, het opperhoofd van de clan.
Daar mochten we onze spullen zolang parkeren en meteen gingen we door naar de afdeling waar de kids waren...
Op het moment dat we binnen stapten waren de kids net gehaald en daar mocht ik eindelijk m'n kleine meisje
vasthouden...zolang op gewacht....en wat er dan door je heen gaat is niet te beschrijven
Ik kreeg meteen een brede glimlach alsof ze wist dat ik haar kwam halen...
Ze was zo rustig en zat op de arm lekker rond te kijken.
In afwachting van de ontmoeting met de "birthmother", de biologische moeder van Siri, werden we even in een ruime
kamer in een comfortabele zithoek neer gezet.
En daar viel ons meiske heerlijk tegen me aan in slaap.
Intussen waren de nurses die met de andere kids bezig waren ook naar me toegekomen...er werd wat chinees heen en
weer geklepperd en flink gegiecheld totdat de aap uit de mouw kwam....
Ze hadden mij al rond zien lopen met 't kleine meiske en het bleek dat ik nogal in de smaak viel....ahum... ;-)
Ze vonden mij een "handsome man"...
Nou moet ik er voor de volledigheid wel even bij vertellen dat de gemiddelde leeftijd van de nurses zo ongeveer
rond de 83 jaar ligt...;-)
Waarschijnlijk zijn de meesten toe aan een brilletje...


De ontmoeting met de birthmother was heel erg waardevol, emotioneel, heel erg mooi en ontspannen...
Ik heb haar van alles kunnen vragen en zij heeft mij op haar beurt ook veel vragen gesteld....
Er zijn veel foto's gemaakt, en die hebben nu al zo verschrikkelijk veel waarde voor me.
Zoals jullie wel zullen begrijpen ga ik nu niet gedetailleerder op de ontmoeting in...als Siri oud genoeg is, is zij de
eerste die alle informatie krijgt
IK voel me zo verschrikkelijk bevoorrecht dat ik dit mee heb mogen maken...
Dit is echt één van de belangrijkste dagen uit mijn leven.

De kleine meid heeft net binnen een krappe anderhalve minuut 150 cl volvette taiwanese melk naar binnen gewerkt...
Ongelofelijk, ze zuipt papa nu al onder tafel!! yeah baby, you go girl!!
Ik neem haar nu mee naar buiten, want ik ga wat eten...
Ik heb alleen vanmorgen om 8 uur 2 kleine broodjes, 2 boterhammen en een bakje fruit op en daarna niets meer...
En nu is het 16:50 precies....dus dan weet je wel wat voor gevoel ik in m'n buik heb...
Ik zal haar even goed aankleden, het regent hier een beetje....weliswaar warm water, maar toch...
Mischien dat ik vanavond )voor jullie vanmiddag nog wel een klein stukje schrijf....

Deze trotse papa gaat even stappen met z´n dochter in Taipei!

Zai Jian! (tot ziens)

PS: Bart en Fiona: wat een supernieuws hè? Gefeliciteerd!!
Jullie meisje mag ook lekker mee terug!!! :-)
Gezellig met z'n vieren naar Taiwan en met z'n zevenen weer terug!!