Een Andere Wereld

Captain's log....
Op het moment van schrijven is het hier half elf 's avonds, bij jullie half 5 's middags.
Buiten is het nog druk op straat, Taipei never sleeps, so it seems..zoals ze dat in Brabant zo mooi kunnen zeggen!
Ik zit hier op m'n hotelkamer achter de laptop een doos Echte Pittigzoete Sneker Zoethoudertjes naar binnen te werken...meegenomen uit Holland, want da kenne ze ier hullemoal nie!

De vlucht was prima, maar laaaaang.... Vanuit Amsterdam, zijn we naar Bangkok gevlogen, daar hebben we anderhalf uur op Ik-weet-de-naam-niet-meer-want-hij-was-zo-verschrikkelijk-moeilijk International Airport rondgelopen...daarna in een paar uurtjes naar de geboortegrond van mijn kindjes.... En dat is zo raar...
Met die gedachte in m'n hoofd zat ik naar buiten te kijken toen de wielen van het toestel de grond raakten.....en wat er dan door je heen gaat... Yep, noem me een watje maar m'n oogjes werden waterig....Hou het maar op de droge airco-lucht in het vliegtuig...;-)
Het klinkt gek en het is waarschijnlijk niet voor te stellen, maar op één of andere manier voelde het toch als een soort "thuiskomen"...

Afijn, om een kort verhaal lang te maken...eenmaal aangekomen op het vliegveld ging ik meteen de toerist uithangen natuurlijk....fotootje hier, filmpje daar...
Totdat er dus ineens zo'n Jacky Chan in uniform inclusief bijkleurend mondkapje naast me stond.
Of ik fff wilde kappen met filmen, en hetgeen wat ik gefilmd maar even wilde verwijderen. Zoniet, dan enkele reis terug richting de tulpen of in het ergste geval een excursie inclusief geheel verzorgd langdurig verblijf in de Taipei-divisie van de Bijlmerbajes.
Nu ben ik niet zomaar voor 1 gat te vangen dus als een ware verzetsheld heb ik net gedaan of ik het filmpje had verwijderd, iets verder naar een leeg stuk doorgespoeld en dat aan Jacky laten zien!....Zo dan, stoer hè? Jacky had helemaal niks door, waarschijnlijk was z'n mondkapje gedeeltelijk voor z'n ogen geschoven.

Eenmaal in de aankomsthal werden we opgewacht door Henry die Meiling vaak assisteert als ze in Taiwan zijn, en hij heeft ons naar het hotel gebracht....en als je dacht dat het bij ons druk is met files....wees dan blij dat je in nederland in de file staat! Neem de gemiddelde dagelijkse file op de A2 's morgens richting Amsterdam, doe die maal 5 en gooi er dan ook nog 23 vrachtschepen met scooters bij. Laat even koken, zachtjes doorroeren en voilà, je hebt een teringbende die zijn weerga niet kent.
In het hotel even gedoucht, iets fris aangetroken en hup, de stad in om te eten....
Dikke borden vol, salades, soep, dingen waarvan ik niet wil weten wat het is maar wat wel erg lekker was, colaatje erbij...fff aftikken, omgerekend nog net geen 3 euri...
We hebben nog even rondgekeken en wij werden af en toe ook aangekeken en aangesproken alsof we popsterren waren... men wil je even spreken, of ze kijken je na....wel heel erg leuk!
En nu...nu zit ik hier...de laatste woorden te tikken.... Ik ga snel m'n bed in, morgen wordt een belangrijke, zware dag.... Eén van de belangrijkste dagen uit m'n leven.
En dan moet ik fris zijn...

Morgen weer een stukkie...en dan heb ik de kleine al bij me... :-)
Ik vertel jullie morgen hoe dat is verlopen....
Bedankt voor de vele reacties, hartverwarmend als je hier aan de andere kant van de wereld zit! Blijf reageren, blijf lezen...

Spreek jullie morgen weer...
Trusten voor straks!

Grtzzz,
Marco